Kreşe başlarken
ayrılık kaygısı
İlk günlerde ağlama, ayrılmak istememe veya yeni ortama karşı çekingenlik görülebilir. Uyum süreci her çocukta aynı hızda ilerlemez.
Vedalaşmak zor olabilir. Bu, sürecin yanlış gittiği anlamına gelmez.
Yeni bir okul, yeni yetişkinler, farklı çocuklar ve yeni bir günlük düzen; küçük bir çocuk için aynı anda birçok değişiklik anlamına gelir.
Bazı çocuklar ilk gün hızla sınıfa girerken bazıları ebeveynden ayrılmakta zorlanabilir. Ağlama, geri dönmek isteme veya daha çekingen davranma görülebilir.
Burada önemli olan çocuğu başka çocuklarla karşılaştırmadan, aile ve kurum arasında tutarlı bir geçiş süreci oluşturmaktır.
Uyum sürecinin nasıl ilerleyeceği yaşa, mizaca, daha önceki ayrılık deneyimlerine ve çocuğun yeni ortama verdiği tepkiye göre değişebilir.
Vedalaşmayı kolaylaştırabilecek
yaklaşımlar.
Vedalaşmayı uzatmak bazı çocuklarda ayrılığı daha zor hale getirebilir.
Çocuğa anlayabileceği sade bir dille ne zaman tekrar buluşacağınızı anlatın.
Çocuğun fark etmeden ortamdan çıkmak güven duygusunu zorlayabilir.
Benzer saatte gelmek, benzer vedalaşma biçimi kullanmak öngörülebilirliği artırabilir.
Çocuğun alışkanlıkları, sevdiği şeyler ve rahatladığı yöntemler öğretmen için yararlı olabilir.
“Diğer çocuklar ağlamıyor” gibi karşılaştırmalar yerine çocuğun kendi temposuna odaklanın.
Amaç, çocuğun hiç ağlamaması değil; yeni ortama zamanla güven geliştirebilmesidir.
İlk günleri birlikte planlayalım.
Koza Kreş'te yeni başlayan çocukların uyum sürecini aileyle iletişim içinde ve çocuğun bireysel tepkilerini dikkate alarak yürütmeye çalışıyoruz.
Kayıt öncesinde kurumumuzu ziyaret ederek sınıfları, öğretmen yaklaşımını ve günlük programı inceleyebilirsiniz.